Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Με ένα κλαρίνο και ένα ακορντεόν... (No 16)

Με ένα κλαρίνο και ένα ακορντεόν περνούν, μπροστά από το γραφείο, μέσα από τα στενά, ανάμεσα σε ανθρώπους. Μελωδία απόκοσμη, που σε τρυπάει βαθυά στην ψυχή, που αγγίζει κάθε ξεχασμένη, μυστική και ανέγγιχτη συναισθηματική πλευρά, σαν κραυγή, σαν πένθος, σαν κλάμμα.. Με ένα κλαρίνο και ένα ακορντεόν, με αγάπη, με χαμόγελο, με γοργό βάδισμα και βλέμμα ζωηρό, μπροστά από το γραφείο, μέσα από τα στενά, ανάμεσα σε ανθρώπους. Κοντοστάθηκα, κοίταξα, αφέθηκα, άκουσα, ένιωσα, παρασύρθηκα από τη δύναμη της μελωδίας, από το πάθος του ήχου, από την απλότητά του, από τη αλήθεια του. Με ένα κλαρίνο και ένα ακορντεόν και είμαι εδώ στην Αθήνα...
 
Με ένα κλαρίνο και ένα ακορντεόν και είναι από εκείνες τις φορές τις μοναδικές, τις λίγες, τις ξεχωριστές που ξυπνάω από το λύθαργο, που βγαίνω από τη ρουτίνα, που νιώθω την ανθρωπιά.  


Με ένα κλαρίνο και ένα ακορντεόν, με συγκίνηση, με μελαγχολία. Αυτές τις στιγμές εκτιμώ, αυτές τις λίγες στιγμές, τις απλές, τις μικρές, τις απόκοσμες, τις φτωχικές, τις γραφικές, τις τετριμένες.
Με ένα κλαρίνο και ένα ακορντεόν ευχαριστώ...

Καλό Πάσχα!!

1 σχόλιο:

Free Lines ArrowFree Lines Arrow